Vanaf 10 september 2023, eerste reeks verhalen van Xzenne over haar leven. Lees je mee!
Twintigste verhaal, verlies van een vriend, Soezie Babbel
Negentiende verhaal, stemmingswisselingen, van somberheid naar goed voelen
Achttiende verhaal, grip op mijn dagen, mijn nieuw leven.
Zeventiende verhaal, mijn liefde voor muziek en beide ouders
Zestiende verhaal, dag van de vrede
Vijftiende verhaal, het kleine afscheid
Veertiende verhaal, brief aan overleden broer, negen jaar later.
Dertiende verhaal, over ieder zijn waarheid, een belangrijk begrip in conflicten en complexe gesprekken
Twaalfde verhaal, Moederdag vieren, moederschap eren kan op vele manieren.
Elfde verhaal, een gelukverhaal. Geluk ontstaat door je inzet voor of met anderen. in balans met jezelf.
Tiende verhaal, eindmeet in zicht.
Negende verhaal, de maand mei, bloeimaand, Mariamaand, feestmaand.
Achtste verhaal brengt een glimlach op je gelaat
Zevende verhaal, lente-opruim en een schat op zolder
Zesde verhaal, mijmeringen over de liefde, het leven met een partner.
Vijfde verhaal, ode aan vriendschap, een ware bron van groei, verbinding en betekenis in een leven.
Vierde verhaal, inkijk bij een familie die vasthield aan samen zijn, op zoek bleef gaan naar verbinding.
Derde verhaal, rouwen is als een vingerafdruk, uniek beleeft en geuit.
Tweede verhaal, het leven voor een overlijden.
Eerste verhaal, haar ervaring met zelfdoding, n.a.v. de Wereldsuïcidepreventie dag op 10 september
Souzie Babbel is heengegaan. Vredig ingeslapen bij de dierenarts. De eerste maand zag ik ze elke dag lopen, zocht haar, dacht aan haar. Tranen liepen dan over mijn wangen. Nu verschijnen die onverwacht. Zonet nog, bij het beluisteren van het lied "You've got a friend." van Carole King. Ik kan haar niet meer roepen, met haar babbelen, door haar...
Vandaag ontwaakte ik somber, best lastig! Heb ik slecht geslapen door mijn verkoudheid? Bepalen de vele opvliegers van de laatste week, mijn hormonenswings, mijn gemoed? Bleef het meningsverschil met mijn partner aan me knagen vannacht? Mijn hoofd is een mijnenveld van gedachten over wat niet vlot loopt, anders kan, nog te doen of niet perfect is.
Grip krijgen op mijn dagen, in deze nieuwe levensfase, het lukt me niet, nog niet. Nochtans kan ik mijn tijd zelf invullen. Kwestie van prioriteiten stellen, dacht ik. Doch net dat blijkt moeilijk te zijn, ook door het leven zelf.
Gisteren weigerde onze Sonos soundbar op te starten via de app van mijn gsm. Ik kreeg het niet aan de praat. Frustrerend. Geen muziek bij huishoudelijk werk is ondenkbaar.
Ruim drie maanden werd mijn tijd in beslag genomen door een verbouwing, opbouw en herinrichting van keuken en eetkamer. De verouderde achterbouw van onze woning werd tot op de grond afgebroken, funderingen en beide daken vernieuwd. Dit was klaar begin november, zoals gepland.
De opbouw verliep anders dan verwacht. Ik heb mezelf geveld door...
November, we herdenken onze overleden geliefden, bedenken rituelen om dit verlies te dragen. Elk klein, groot of plots afscheid doet pijn. Jaren na een overlijden kan het verdriet, het gemis ons overvallen, op onverwachte momenten of plaatsen.
Ik was net twee jaar toen jij, broer, werd geboren op 18 oktober, het derde kleinkind in de familie van mama en het vijfde in die van papa. Er zijn geen foto's van je geboortedagen, wel van je doopsel. Een stevige baby was je al, blond en met blauwe ogen.
Het is zondag 1 september, een zwoele zomeravond, 24 graden Celsius om 21.00uur. We zitten in de kuip van onze zeilboot en genieten van de zonsondergang. Vier luchtballonnen hangen hoog in de lucht. We volgen hun vlucht en trachten de reclame te herkennen.
15 augustus 2024, Moederdag, toch voor Antwerpenaren. Ook dit jaar zijn we dan met vakantie. Mijn partner wil graag begin augustus weg en zolang het die maand blijft zomeren, elk jaar opnieuw, ga ik akkoord. Vorige jaren vierden we dit familiefeest op of in de buurt van onze boot, met mijn dochter. Dit jaar vieren we het thuis. Ik wil...
Vandaag werd ik spontaan wakker om halftien. Het is een weekdag zonder afspraken of plan, vakantie. Terwijl ik op mijn bed zit, hoor ik de regen op de ramen tikken. Ik bekijk Buienradar en zie dat het twee uur niet gaat regenen. Dan kan ik naar buiten.
Ik wil ons tijgerkatje aan een buikdraagzak leren wennen. Zo kan...
Portretfoto Gill Bruggeman